จีนมี 5 ยอดขุนเขาเลื่องชื่อ (五岳) ได้แก่
ไท่ซัน (泰山) ณ มณฑลซันตง (山东)
ฮว่าซัน (华山) ณ มณฑลส่านซี (陕西)
ซงซัน (嵩山) ณ มณฑลเหอหนัน (河南)
เหิงซัน (恒山) ณ มณฑลซานซี (山西)
และอีกหนึ่งเหิงซัน (衡山) ณ มณฑลหูหนัน (湖南)
ไท่ซัน (泰山) ณ มณฑลซันตง (山东)
ฮว่าซัน (华山) ณ มณฑลส่านซี (陕西)
ซงซัน (嵩山) ณ มณฑลเหอหนัน (河南)
เหิงซัน (恒山) ณ มณฑลซานซี (山西)
และอีกหนึ่งเหิงซัน (衡山) ณ มณฑลหูหนัน (湖南)
ทว่า วันนี้ กระผมจะมาขอเล่าประสบการณ์การเที่ยวขุนเขาแบบบุกเดี่ยวของผมที่ไม่ใช่หนึ่งในห้าขุนเขานี้ ผมไปหวงซัน (黄山) ณ อันฮุย (安徽) มาครับ ที่จีนมีคำกล่าวว่า “หากไปห้ายอดขุนเขามาแล้วจะไม่มองขุนเขาใดๆอีก หากไปหวงซันแม้ห้าขุนเขาก็ไม่ต้องมองอีก” ผมเลยจัดไป ไปหวงซันที่เดียว เหมาหมดไปเลย
ผมไปนอนบนเขาสามวัน เต็มอิ่มในระดับหนึ่ง สามวันนี้ ผมได้ค้นพบสัจธรรมข้อหนึ่ง
ในวันแรกที่ผมไป จำได้ว่า แดดเปรี้ยงฟ้าเปิด แต่ด้วยความเป็นฤดูหนาว อากาศจึงเย็นสบาย วันต่อมา ด้วยภาวะที่แปรปรวน เกิดพายุหิมะลูกใหญ่ ฟ้าปิดหมอกหนา ก้าวย่างแต่ละก้าว ลึกหลุบลงไปในพื้นหิมะ...
ในที่สุด วันที่สาม ปรากฎว่า หิมะหายไปครึ่งหนึ่ง ฟ้าเปิดอีกครึ่ง และแล้ว ... นี่แหละ ความงาม ผมเพิ่งค้นพบ นี่แหละ ความพอดี
สัจธรรมที่ว่านี้เอง “ความงาม คือ ความพอดี”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น